· 

Wat is ME?

Wat is ME?

 

Dat vroeg ik mijzelf ook zo vaak af. Omdat het niet in een paar zinnen is uit teleggen wist ik dat ik eerst zelf het hele ziekteproces moest leren begrijpen. Dus aan de slag.

Ik heb wat artsen en onderzoekers opgezocht op YouTube en erover gelezen. Hier komt het belangrijkste voor mezelf om dit in eenvoudige taal te kunnen begrijpen en hoe het (ook bij mij) is ontstaan.

 

 

"ME kan leiden tot extreme uitputting na inspanning"

 

 

Ik probeer het in mijn eigen woorden samen te vatten:

ME ontstaat na een infectie en wordt omschreven als de gevolgen van een griep die niet overgaan. Het kan leiden tot extreme uitputting na normale inspanning. Ook na mentale inspanning.

 

ME patiënten herstellen slecht of helemaal niet nadat ze hun energiegrens herhaaldelijk hebben overschreden. Deze grens is voor iedereen anders, maar verschilt ook van dag tot dag, wat het ingewikkelder maakt.

 

Als je lichaam door het falen van een systeem weinig energie kan produceren, net genoeg om alles goed te laten functioneren, dan zijn alle extra inspanningen een belasting op dat systeem, en krijg je last van inspanningsintolerantie, en andere klachten. Wanneer je griep hebt laat je lichaam toch ook weten dat je niet veel meer kan doen dan te rusten en herstellen? Je gaat je dat toch niet forceren om toch maar gewoon je werk te blijven doen, zonder naar je lichaam te luisteren?

 

 

"Alle extra's zijn te veel voor ME-patiënten"

 

 

Want je immuunsysteem steekt alle energie in het herstellen van het virus, het legt dus juist je lichaam plat om te voorkomen dat het energie gaat steken dat niets met herstellen te maken heeft. Dat hebben de meeste ME patiënten ook ondervonden. Alle extra's is te veel. We hebben een griep doorstaan, of Pfeiffer gehad, maar om één of andere reden is dat virus niet uit ons lichaam verdwenen. Waardoor dat komt? Mijn eigen theorie en wat bij mij ook gemeten is door mijn behandelaars, is dat er tegelijkertijd te veel dingen meespeelde zodat het immuunsysteem overbelast is geraakt. Zichtzelf niet meer kan herstellen.

 

 

"Ik ben manager van mijn eigen lichaam"

 

 

Om even bij mijzelf te blijven, ik zat middenin de overgang, ik was inmiddels rond de 50 jaar. En er speelde behoorlijk veel stressvolle dingen in die tijd. Ik was mantelzorger voor mijn familie. En ik weet nog dat ik het allemaal niet meer aankon. Ik moest te veel ballen hooghouden. En ja hoor, op een gegeven moment liet ik ze allemaal vallen en stortte letterlijk ter plekke in. Vanaf die tijd heb ik mijn ziekte serieus genomen.

En zie nu..... ik kan - ook al zijn de symptomen niet weg -  er wel beter mee omgaan. Ik ben tenslotte de manager van mijn eigen lichaam. En daar zorg ik nu veel beter voor.

 

Wat ik nog graag als laatste wil schrijven, is dat Monique haar boek me veel vertrouwen heeft gegeven dat ik het goed doe, haar beschrijving van niet meer in verzet gaan tegen deze ziekte, was de eerste sleutel. Daarna volgde automatisch een soort bevrijding, al zal ik nog veel moeten afleren of juist aanleren.

We komen op dit boek van haar vast nog terug...  

 

Marian

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Ria Platenburg (zaterdag, 23 januari 2021)

    Wat duidelijk uitgelegd Marian! Er wordt mij vaker gevraagd “wat dat nu eigenlijk is wat Monique heeft”. Ik zal ze deze blog laten lezen dan wordt het snel duidelijk!
    Fijn dat Monique haar boek jou of verschillende manieren geholpen heeft! Dit was ook de opzet natuurlijk!
    Hopelijk zijn er meerderen die hier baat bij gaan krijgen!
    Ik wens je het allerbeste en hopelijk snel wat beter weer zodat je lekker naar buiten kunt als je je goed genoeg voelt!
    Lieve groeten, Ria.

  • #2

    Marian (zaterdag, 23 januari 2021 19:20)

    Dat is leuk Ria... dank voor je fijne commentaar.

    Weet je, ik lees net mijn januariblog weer terug, en ik bemerk dat ik er nu zelf ook weer iets aan heb.
    Ik lees ook dat ik iets vergeten ben erbij te schrijven, wat er ook nog meespeelde toen ik bemerkte dat ik ME had. Ik schreef dit:

    "Om even bij mijzelf te blijven, ik zat middenin de overgang, ik was inmiddels rond de 50 jaar. En er speelde behoorlijk veel stressvolle dingen in die tijd. Ik was mantelzorger voor mijn familie.
    - Dit had erachter moeten staan: "maar ik had ook al de ziekte van Lyme onder mijn leden, die ik niet echt meer serieus nam omdat ik dacht dat dit over was na jarenlange behandeling te hebben gehad."

    Dus het was ook wel stapelwerk geworden. Mijn lichaam was overbelast geraakt.
    Want een gezond mens kan natuurlijk best veel hebben, en van mantelzorger en stress die elk mens weleens in bepaalde periode van haar leven meemaak, krijg je natuurlijk geen ME. Het was echt de pfeiffer na een griepperiode die ME tot gevolg had.
    Het zijn echt wel de virussen bij elkaar en het stapelwerk van vele onderliggende problemen waardoor je immuunsysteem overbelast raakt.

    We hebben inderdaad allemaal de kracht van de zon nodig, en vooral nu na een raar corona-jaar. Houd je sterk en gezond de komende maanden.
    Marian