· 

Over hooggevoelig zijn

Gevoelig voor geluid, en teveel prikkels dat kan een kenmerk zijn van hooggevoeligheid. Het wordt ook wel afgekort tot HPS.

Wat ik zelf ervaar van deze eigenschap, (want je hébt geen hoogegvoeligheid zodat je ervan af kan komen, maar je bént hoogevoelig) was dat de prikkels om mij heen me teveel werden. En dat is best lastig omdat ik een mensen-mens ben. Ik ga graag met mensen om, en help ze graag.

Ik dacht dat die prikkel-gevoeligheid met de Lyme of de ME te maken hadden, maar het schijnt los van elkaar te staan.

Vervelend is wel dat het bij mij erger en heviger geworden is toen ik ME ontwikkelde. Misschien kwam het ook omdat het allemaal teveel voor mijn lichaam werd.


Na sociaal contact heb ik tijd nodig om weer op te laden om alles wat ik gehoord en wat bij mij binnen is gekomen via gesprekken maar ook via emoties die ik waarneem, te kunnen verwerken en te laten bezinken. Ik voel namelijk dingen die er wel zijn maar die niet worden uitgesproken. Mijn geest en lichaam vangen dingen op ook al wil ik dit niet. Dus met andere woorden ik hoor niet alleen wat er wordt gezegd in woorden maar ik voel ook de energieën die loskomen en vooral als dit negatieve emoties zijn. Dat maakt mij eerder uitgeput. Daarom moet ik echte drukte vermijden.

"Ik voel dingen die er wel zijn, maar die niet worden uitgesproken"

Ook beleef ik alles heel intens, maar dat kunnen ook positieve prikkels zijn zoals mooie muziek een ontroerende documentaire of een praatprogramma op de radio, of een leuk contact met vrienden. Eigenlijk alles wat via de zintuigen binnenkomt. En dat is dus compleet anders dan de 'doorsnee' mens. Ik leef en beleef alles veel intenser en verwacht dat blijkbaar ook van anderen. Maar daardoor raak ik ook vaak teleurgesteld. Want niet iedereen reageert of voelt zoals ik dat doe. Ik heb dat moeten leren accepteren, ook dat ik anders reageer op deze dingen.

"Ik kijk niet naar het journaal of heftige beelden, want dit blijft te lang op mijn netvlies staan"

Maar in de loop van de tijd heb ik wel allerlei foefjes geleerd om mezelf te beschermen tegen al deze heftige reacties. Ik kijk niet naar journaal of heftige beelden, de beelden die ik zie blijven heel lang op mijn netvlies staan. Lezen zonder foto's erbij kan ik beter aan. Bij meer dan 1 of 2 negatieve prikkels trek ik me terug in mezelf met oordopjes in, of helemaal naar mijn eigen terugtrekplek vrij van binnenkomende prikkels. Dat maakt mij wel wat sociaal geisoleerder. Maar dat deed mijn ziekte van Lyme en ME ook al met me. Je raakt er deels wel aan gewend.
Natuurlijk kan en wil ik me niet overal van terugtrekken, want ook ik heb sociale contacten nodig. Juist hooggevoelige personen houden van contact met mensen. Maar hierin moet ik wel selectief zijn. Ik schrijf daarom heel graag, en dat is mijn uitlaadklep. Gelukkig heb ik die gave. Kortom hooggevoelig zijn is een intensere manier van leven, maar heeft het ook mooie kanten. Al zie ik deze niet altijd.

Dus hoe kan ik beter in balans komen?

Zelfherstel begint met bewustwording.
Als je eenmaal toegeeft dat je niet aan alle verwachtingen kunt voldoen, dan ben je je bewust van bepaalde beperkingen. En hopelijk ga je daar ook naar leven. Ik moet elke dag opnieuw uitzoeken welke activiteiten (of mensen) mij energie kosten of juist energie geven.

Stress verminderen.
Dagelijks bewegen, of dat nou wandelen fietsen of sporten is, maar ik doe dit ook binnen mijn grenzen. Ik eet gezonde voeding, geen troostvoeding. (soms wel hoor, want zo streng ben ik ook weer niet) Het eist even een omschakeling maar ik heb er al hele goede resultaten mee bereikt. Allereerst heb ik geen migraine meer, mijn hoofd werd helderder en ik werd vrolijker.  

"Hooggevoelig zijn hoort bij mij. Het is wie ik ben"

Het is net als met ME leren omgaan, dat je je eigen grens weet qua energie. Deed ik dat niet, dan nam ik een groot risico om steeds gevoeliger te gaan worden. Maar nu gaat dit al veel beter.
Voldoende rust nemen ook al denk ik nog genoeg energie over te hebben. Jezelf terugfluiten is het moeilijkste heb ik gemerkt. Gelukkig heb ik een man die dit soms voor mij doet. En hij heeft het eerder door dan ikzelf.

Dus ik moet wel altijd rekening houden met deze eigenschap van hooggevoelig zijn, maar die ook gewoon bij mij hoort. Het is wie ik ben. En ieder mens is uniek.


Marian

 

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Monique van MEzelf zijn (vrijdag, 04 december 2020 13:40)

    Marian, wat een mooie blog! Je slaat de spijker op z'n kop!
    Voor mij is er veel herkenbaar, het is fijn om dit ook van iemand anders te lezen. Ik betrap mezelf er ook vaak op dat ik verwacht dat anderen soms iets op dezelfde intense manier beleven als ik, maar dit blijkt dan totaal niet zo te zijn! En soms is het helemaal niet zo handig om alles zo intensief te beleven, behalve wanneer ik me realiseer dat dit dus ook geldt voor alle kleine mooie dingen in het leven, waar ik regelmatig over schrijf.
    Dankzij dat fijngevoelige ontstaat er ook het vermogen om blij te kunnen zijn met "niets." En hoe handig is dat, wanneer je op een dag niets kunt ook al is dit erg jammer...

    HSP is een eigenschap waar je je kracht van kunt maken, wanneer je deze omarmt. Vroeger deed ik dat niet altijd, waardoor ik voorbij liep aan veel simpele dingen die het leven te bieden heeft. Ik ben dankbaar dat ik dat nu wel kan, iedere dag meer zelfs.
    Misschien is dit ook wel zichtbaar, waardoor ik anderen mogelijk kan inspireren, puur door mezelf te zijn. :)

    Precies zoals je zegt. Omdat het bij je hoort. En dit is wie je bent.
    En we laten onze unieke zelf zien!

    Liefs,
    Monique

  • #2

    Marian (vrijdag, 04 december 2020 20:48)

    Wat fijn Monique dat jij dit ook zo ervaart, want je kan ook blijven hangen in het besef wat je allemaal niet meer kan, net al met ME.
    En echt... door die fase zijn we ook heen gegaan, en soms nog.
    Maar je komt erachter dat er altijd een manier is om uit die gedachten te komen. Ook dat heeft tijd nodig om tot dat besef te komen. En natuurlijk zijn er echt momenten dat het niet fijn is om zo intens te voelen.
    Maar dan is het omdenken weer een mooie gelegenheid om dit toe te passen.
    Waar liggen mijn sterke punten?
    Wat helpt me om uit dat vervelende moment te komen?
    Wat heeft me de vorige keer geholpen?
    En net wat je schrijft, we kunnen er ook onze kracht ervan maken.
    Die keuze is er.

    groetjes,
    Marian

  • #3

    Cathy (zondag, 06 december 2020 20:56)

    Marian, wat een mooie uiteenzetting.... als hsp-er herken ik het meeste wat je schrijft. Jammer genoeg kan ik er niet zo goed mee omgaan.
    Momenteel probeer ik me wat af te sluiten voor negativiteit en rampspoed, de nieuwsberichten bekijk ik, net zoals jij, niet meer en ik ontwijk alles wat mij van streek brengt. Hooggevoeligheid brengt mij momenteel alleen verdriet en wanhoop.
    Ik vind de manier waarop jij omgaat met je gevoeligheid en je zelfkennis gewoonweg super. Hopelijk kan ik dat ooit ook, het zou mijn leven zoveel aangenamer maken.
    Ik kan je alleen maar bewonderen voor je duidelijke uiteenzetting die de gevoeligen onder ons zeker een hart onder de riem zal steken.

  • #4

    Marian (maandag, 07 december 2020 10:39)

    Wat een lief en vooral eerlijk bericht Cathy.
    Je hebt natuurlijk net als wij met omstandigheden te maken die je niet kan uitkiezen. Ze overkomen je.
    Maar ik heb geleerd om te dit te bedenken: ik heb dan geen keuze wat mij overkomt, maar ik heb wel de keuze hoe ik hiermee om kan gaan.
    Ja, dat is moeilijk maar er is altijd een uitweg.
    Lees gewoon mee met deze blogjes van ons en de vlogs van Monique, en we helpen elkaar .
    Jij sterkte ermee. En dank je voor je bericht.

    Marian �