· 

Mijn eigen steentje bijdragen

In principe zou ik als chronisch zieke machteloos moeten toekijken hoe velen ervoor kiezen om zich alleen aan de Corona maatregelen te houden als het hen uitkomt. Het is naar mijn mening een stukje eigen verantwoording en je logisch verstand gebruiken. Met als "logisch" uitgangspunt, dat als werkelijk alle mensen zich strikt aan de maatregelen hadden gehouden, de besmettingen nooit zo hoog waren opgelopen. En wanneer je ervoor kiest om de regels aan je laars te lappen moet je ook niet raar opkijken als het alleen maar langer duurt voordat je de "vrijheid" terug hebt. Actie, reactie. 

 

Dat mensen het afgeven op de regering vind ik dan ook niet terecht. Naar mijn mening was het dat alleen als werkelijk iedereen zijn of haar steentje had bijgedragen en de besmettingen dan alsnog geen daling hadden laten zien. Laat hen maar eens in de plaats van de regering staan om deze pandemie in goede banen te leiden, terwijl het gros van het volk ondertussen hun eigen regels maakt.

 

 

"Ik zét mezelf en mijn gezin wel op nummer 1, maar niet door alle adviezen in de wind te slaan"

 

 

Ik kijk toe hoe veel mensen bereid zijn om het beste te willen voor het grotere doel en zoveel mogelijk rekening houden met hun medemensen. En ik kijk ook toe hoe velen er liever voor kiezen om egoïstisch te zijn, zélfs ten koste van zo'n hoge prijs. Maar machteloos toekijken, doe ik niet. Want ik blijf altijd de verantwoording houden over mijn eigen lichaam en onze eigen situatie.

 

In veel gevallen moedig ik anderen juist aan om jezelf op nummer 1 te zetten, maar in dit geval heeft het te grote gevolgen voor de maatschappij en voor de vrijheid. Ik zét mezelf en mijn gezin wel op nummer 1, maar niet door alle adviezen in de wind te slaan. Onze gezondheid en onze veiligheid staan voorop. En in zo'n pandemie zou dat voor ieder mens en medemens zo moeten zijn, maar de besmettingscijfers laten anders zien. Waarom is de keiharde werkelijkheid van alle zwaar getroffenen niet voor iedereen confronterend genoeg, om jezelf en je medemens te beschermen? De beelden van patiënten met zo'n hevige vorm van corona dat ze moeten vechten voor hun leven (zonder hun geliefden om zich heen) grijpen me aan. En ik zie als buitenstaander maar een fractie van de gruwelijke werkelijkheid. Daarbij kan ik me niet half voorstellen hoe al het zorgpersoneel zich moet voelen. Maar ook zij hebben geen keuze. En dan heb ik het nog niet eens gehad over alle gedupeerden op economisch gebied of alle mensen die geïsoleerd zijn en mogelijk vereenzamen.

 

 

"Maar... Iedereen doet dat!"

 

 

Ik kan iemand anders niet dwingen of verplichten om écht toegewijde verantwoording te nemen en dat is ook helemaal niet mijn taak. Het is een keuze van de ander. Meer niet. Een keuze die gevolgen kan hebben voor jezelf en voor de gehele maatschappij. Ongeacht wat "iedereen" doet. Dat moeten zij weten. Ook al heb ik geen directe invloed op de gehele samenleving, ik weet wel waar ik zorg voor wil dragen. Mijn steentje bijdragen, hoe klein dit gebaar ook mag zijn. Ik weet dat er miljoenen mensen op deze wereld zijn die dit beslist ook doen.

 

Een miljoen steentjes bij elkaar, maken tezamen een immens grote berg.

Samen staan zij sterk. En ieder steentje heeft zijn eigen taak en belangrijk aandeel.

Zonder een enkel van deze steentjes zou de wereld pas echt compleet verloren zijn.

 

Wat mij helpt is de wetenschap dat échte vrijheid diep van binnen zit. 

Dus "gevangen" of niet, je kunt dit gevoel overal en te alle tijden oproepen.

Want je fantasie is misschien wel je meest kostbare bezit. 

 

Vind die vrijheid in jezelf... 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0