· 

Kalmte tijdens storm (Ciara)

 

"Zo zie je maar hoe het leven adembenemend mooi en stormachtig tegelijk kan zijn"

 

 

Het is 7:30u... Het was een onstuimige nacht waarin de tekenen van de opkomende storm Ciara steeds duidelijker werden. Je onderbewuste moet wennen aan de extra geluiden, waardoor ik minder vast kon slapen.

 

Zoontje was ook al wakker en liep naar beneden. Ik wilde ook uit bed. 

Onderweg naar beneden maak ik iedere dag een korte stop op de overloop. Vanuit daar kan ik alvast een blik werpen op de lucht welke een aankomende zonsopkomst weergeeft. Ik raak meteen enthousiast. Mooie dieprode kleuren en een hoop geweld zichtbaar in de wolken vanwege Ciara die zich aandient. Het leven in de polders is leuk, maar met de storm die over het land raast en zodoende de windkracht nog eens extra versterkt wordt, is het altijd maar afwachten wat we na de storm zullen aantreffen.

 

 

"1 groot en spannend avontuur..."

 

 

Ik drink mijn kopje koffie met uitzicht op het landschap waar de zon over een half uurtje zal opkomen en het is een waar spektakel. Nog nooit heb ik de wolken zo snel voorbij zien komen!! Ondanks het geweld van de wind kreeg ik zin om naar buiten te gaan. Het was ten slotte niet koud en ik wist een plekje waar ik beschut kon zitten. 

Lekker dik ingepakt, met camera en statief ga ik naar buiten. Het voelt als een spannend avontuur. Het oorverdovende lawaai van de storm om je oren en dan.. Lekker beschut achter dat muurtje wegkruipen. 

 

 

"Ik laat de camera draaien terwijl ik een traantje wegpink..."

 

 

Zonder de wind op mijn lijf te voelen zit ik gewoon eerste rang een prachtig spektakel te aanschouwen en het is haast te mooi om te beseffen. Ik laat de camera draaien terwijl ik een traantje wegpink...

 

Het geeft zo mooi weer hoe ons leven en thuissituatie op dit moment is..

Stormachtig, spannend en met horten en stoten. Het raast telkens opnieuw zo hard voorbij dat we niet eens de kans hebben om er tegenin te gaan of een manier te vinden onszelf schrap te zetten en tegen dit geweld aan windkracht te beschermen. Na iedere storm maar weer afwachten hoe we onszelf aantreffen. 

 

 

"We hebben niet eens de kans om onszelf schrap te zetten"

 

 

Daar waar storm is, dient zich ook de kracht van de natuur aan die, zonder al het ongemak mee te rekenen, adembenemend mooi is om te aanschouwen. Dus in de heftigheid van de rollercoaster is altijd ruimte om het mooie wat daaruit voorkomt, te ontdekken en aanschouwen. Er is een opening, maar het is aan jou om te kiezen. 

 

Wanneer het lukt, heb je een manier gevonden om middenin alle hevigheid van de storm, een beschut plekje te vinden waardoor je de mogelijkheid hebt alle schoonheid van het leven ook nog te kunnen zien en voelen. Zonder de storm te negeren. Want die is er wel, zelfs vol aanwezig waar je niet omheen kan. Maar jij kiest wanneer deze jou vol mag raken of wanneer je bescherming en beschutting zoekt wanneer je even niet opgewassen bent tegen al dat natuurgeweld.

 

 

"Er zit niets anders op dan ons stevig aan elkaar vast te houden"

 

 

Zo is het symbolisch gezien ook wanneer je leeft met een ziekte en (uit respect voor de privacy van mijn man) zonder te veel in details te treden, zelfs tevens je partner  een  chronische ziekte heeft met veel complicaties waarbij er bijna dagelijks een storm aan onzekerheden op ons afkomt waar we ons maar voor moeten wapenen. 

Helaas lukt dat niet altijd en dan krijgt de wind ons te pakken. We worden vol getroffen en zijn even helemaal de weg kwijt. Hoe kunnen we in deze omstandigheden nou rust of liefde vinden? Wanneer je je midden in de storm bevindt krijg je hier geen geruststellende antwoorden op en zit er niets anders op dan je stevig vast te houden aan elkaar totdat je opeens een schuilplekje ontdekt waar je in kalmte kan genieten van alles wat je ziet, ondanks dat de storm nog niet is gaan liggen. 

 

Ik vrees dat onze storm nog lang niet zal gaan liggen, maar ik vrees er niet voor dat er nooit een plekje zal zijn om het mooie van het leven te mogen aanschouwen. Soms is het misschien tijdelijk niet voelbaar, maar de bescherming is onderweg, daar heb ik vertrouwen in. 

 

De storm Ciara zal waarschijnlijk qua kracht nog toenemen later vandaag dus ik heb geen idee of wij ons weer schrap zullen moeten zetten tegen teleurstellingen, net zoals iedere andere dag voor ons voelt. Maar wél vertrouw ik erop dat, wat we ook tegen zullen komen op onze toekomstige weg, we de schoonheid in het leven en in de natuur áltijd ergens kunnen vinden, ook al lijkt dit soms ver te zoeken...

 

Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Ria Platenburg (zondag, 09 februari 2020 16:19)

    Wat heb je weer een prachtige, pakkende en realistische blog geschreven!
    En tegelijkertijd met de hoop dat jullie letterlijk geen stormschade gaan krijgen vandaag, hoop ik ook dat de storm in jullie leven een beetje gaat liggen zodat je er wel tegen in kan gaan en dat jullie kunnen vechten om de schade die jullie helaas al hebben moeten ontvangen in een hoekje kunnen leggen zodat dit hoekje met de volgende storm leeg kan waaien en heel ver weg gedumpt wordt!
    Liefs mama �

  • #2

    M. Bijl (maandag, 10 februari 2020 11:23)

    PFFF Monique!!!
    Wat een prachtige blog heb je geschreven. Echt één om even goed bij na te denken. Ik weet even geen mooiere woorden te vinden maar wat ik wel merk, is dat in de heftigste stormen van ons leven we de mooiste overdenkingen hebben.
    En komen er weer nieuwe aanpassingen en soms ook kleine wondertjes tevoorschijn.
    En wat een mooie opname heb je gemaakt. Jullie wonen prachtig daar op het Zeeuwse land. Een weids uitzicht dat elke dag weer anders is.
    Ook dat is zo met het leven, elke dag weer anders.
    Houd goede moed. ( maar dat doe jij ook! )

    heel veel groetjes en sterkte voor jou en je man
    van Marian

  • #3

    Monique van MEzelf zijn (maandag, 10 februari 2020 11:57)

    @Marian

    Ik ben het volledig met je eens ;)
    Bedankt voor je lieve woorden, het sterkt me om goede moed te houden.

    Liefs,
    Monique

  • #4

    Monique van MEzelf zijn (maandag, 10 februari 2020 12:01)

    @Ria
    Bedankt lieve mama.
    Dat heb je mooi omschreven. Wij hopen met je mee :)
    De storm heeft in ieder geen materialistische schade gebracht, nu nog wat herstellende kracht op het lichamelijke vlak...

    Liefs,
    Monique