· 

Hoe voelt het om je eigen boek te schrijven?

Het voelt heel onwerkelijk om, terwijl ik dit typ, naast mijn computer een hele stapel boeken te zien liggen. Boeken met mijn naam erop!! En toch is het écht zo! Ik heb gewoon mijn eigen boek geschreven én uitgebracht!

 

Maar hoe voelt dat nou?

Soms lijkt het haast een algemene droom die je als mens kunt hebben: ik wil "Ooit" nog eens een boek schrijven. 

 

Dat klinkt natuurlijk heel abstract. En voor de meeste mensen zal het denk ik ook bij een vaag idee blijven. Voor mij had dat net zo goed deze uitkomst kunnen zijn. Want voor mijn gevoel lijkt het bijna automatisch te zijn gepubliceerd vanaf dat ik de eerste bladzijde zat te typen.

 

Dat moment weet ik nog zo goed. Ook al is het ruim drie jaar geleden... 

 

Ik weet nog dat ik in mijn hoofd had hoe ik de eerste bladzijden wilde opschrijven. Het was zo helder dat ik binnen no time een aantal pagina's had geschreven. Puur omdat ik in die heldere stroom van intuïtie mee ging. Het ging als zo vanzelf dat ik dacht dat ik iets nieuws aan het lezen was toen ik mijn eerste geschreven stukje teruglas.

 

Het idee ontstond vooral omdat ik op dat moment op meerdere vlakken bezig was om mijn lotgenoten te willen ondersteunen. Naast bloggen en vloggen wilde ik ook op een andere manier iets creëren. Iets wat veel groter in omvang zou zijn, maar wat wel ditzelfde doel voor ogen had. Het schrijven van een boek gaat op een totaal andere manier dan dat ik mijn berichten doorgeef via een video of blog. De toon is vooral heel anders. Maar ook het inhoudelijke uiteraard. Om je boodschap helder te krijgen, is het in een boek vaak juist fijn om alle mogelijke kanten te belichten. Terwijl ik in mijn blogs ook graag voluit schrijf, maar het liefst beter niet (altijd) te lang van stof te zijn.

   

 

"Opeens begon het er heel echt uit te zien"

 

 

In mijn boek mocht ik alle dingen opschrijven die ik een stem wilde geven. En het werd steeds meer dan alleen maar dat. Mezelfje ongeduld kennende, wilde ik na een aantal pagina's al meteen zien "hoe dat dan eruit kwam te zien" in de juiste opstelling en formaat. Van binnen maakte ik een vreugdesprongetje en wat is het altijd genieten als ik zo enthousiast van iets raak!!

Vaak zeg ik op die momenten (hardop) tegen mezelf: HO, stop! Wacht even. Eerst even een koffietje maken. Met iets lekkers! Op een leuk bordje. Dienbladje, koffietje, muziekje, helemaal leuk.

Terwijl ik er voor mezelf dus een heel gezellig momentje van maakte, bleek dit achteraf gezien de eerste letterlijke stap naar het concreet maken van een heus boek. Want hoe wilde ik het blad uitlijnen? En met welk lettertype en lettergrootte?

 

Ik pakte een boek erbij waarvan ik vond dat het daar heel prettig op was vormgegeven en na wat regels en letters tellen was het al gauw bekeken. Al helemaal toen ik had opgezocht hoe je gebruik kon maken van een boeksjabloon en het boek al gauw vorm kreeg. Telkens wanneer ik op een nieuwe pagina kwam, werden de paginanummers automatisch doorgeteld. En dat begon er toch wel heel "echt" uit te zien. Na de afronding van het eerste gedeelte dat ik wilde vertellen, werd duidelijk dat dit ook werkelijk het eerste hoofdstuk moest zijn. 

 

Maar om beter helder te krijgen welke onderwerpen ik in mijn boek aan bod wilde laten komen, startte ik een brainstorm sessie in mijn bulletjournal. 

 

 

Nu werd het pas écht leuk! Want ik wist in grote lijnen meteen wat ik wilde vertellen over alle verschillende onderwerpen. Eigenlijk hoefde ik alleen maar het rijtje af te gaan en dan zou mezelf zijn het boek een feit zijn! :)

Totaal onrealistisch stelde ik daarom het doel om in 1 jaar mijn boek te schrijven.

Maar zo simpel is het natuurlijk niet. 

 

1 jaar werd 2 jaar en 2 jaar werd ruim 3 jaar. 

 

 

Achteraf gezien besef ik dat de werkelijke tijd er helemaal niet toe doet. Want soms wilde ik wel schrijven, maar was ik daar fysiek of mentaal niet toe in staat. Probeerde ik dit tóch, dan ontstond er weerstand aan alle kanten en wilde het maar niet lukken. Met alle frustratie tot gevolg.

Zo heb ik soms periodes van maanden of zelfs een half jaar geen woord geschreven, om vervolgens binnen 1 week meer dan 10 pagina's te schrijven. 

 

 

"Mijn advies: werk alleen aan je boek wanneer de inspiratie rijkelijk vloeit"

 

 

En dat is de smaak die je te pakken wilt hebben wanneer je een boek schrijft. Dat is mijn advies althans. 

Werk er alleen aan wanneer de inspiratie rijkelijk vloeit. 

Dat is niet alleen het meest efficiënt, het komt je boek ook nog eens ten goede. Omdat je dan weet dat er nergens een stuk staat beschreven, die is voortgekomen uit frustratie. Bovendien is er niets zo fijn als creëren vanuit het meevaren in de stroom. Wat meteen de essentie aangeeft van hoe ik het schrijven van een boek heb ervaren. 

 

Vandaar dat het opeens alsnog heel onwerkelijk voelde toen het écht af was, omdat ik nu eenmaal gewoon deed wat fijn was en tijdens het schrijven niet eens meer bezig was met het einddoel. Ik verbaasde mezelf erover toen ik erachter kwam dat het gewoon af was! De kaft voor mijn boek heb ik zelf ontworpen en ik had daarvan een duidelijk beeld voor ogen. Daarom heb ik deze meteen gemaakt op dat moment. De inhoud van het boek was toen nog niet eens voor een tiende geschreven. Ook had ik al besloten om mijn boek uit te geven via "self publishment." Dit heeft zijn voor en nadelen. Voor mij had het meer voordelen. 

Namelijk dat ik mijn boek zelf (uiteindelijk met hulp) na kon kijken én dat ik van te voren geen enorm bedrag aan investering kwijt was. 

Het boek zelf nakijken wilde ik heel graag omdat ik persé mijn eigen vertelwijze wilde behouden. Die is niet altijd (of altijd niet) correct geformuleerd. Wanneer iemand mijn boek zou redigeren, zou deze zijn teruggekomen met 100.000 opmerkingen en aanpassingen. Ik had vooral geen energie om me dan opnieuw volledig te focussen en alles weer te wijzigen. Grote kans dat mijn boek bij een uitgever inclusief manuscripten en een hoop gedoe niet eens geaccepteerd zou worden. 
Ik wilde mezelf zijn, ook in mijn boek. 

 

 

"Ik heb dit boek geschreven voor mijn lotgenoten, niet om er rijk van te worden"

 

 

Een groot nadeel aan het zelf uitgeven van je boek is dat je zeer weinig geld aan royalty's overhoud per verkocht boek. Tenzij je het boek hoog prijst. Maar dat wilde ik niet. Mijn boek moest zo betaalbaar mogelijk blijven. Ook al houd ik er nu nog niet eens 1 euro aan over, wanneer mijn boek wordt verkocht bij de boekhandel.

Ik heb dit boek namelijk voor mijn lotgenoten geschreven en niet om er rijk van te worden.

Wanneer ik het boek via mijn eigen website verkoop, dan houd ik er iets meer aan over. Ik hoop dat mensen het willen overwegen om via deze website mijn boek aan te schaffen. Met de opbrengst hoop ik de kosten voor mijn website te kunnen blijven dekken. Om zodoende wederom mijn lotgenoten te kunnen blijven helpen. Uiteindelijk komt alles weer bij dat ene doel terug...

 

Ondanks dat het schrijven van mijn boek meer dan drie keer zolang in beslag nam dan ik in eerste instantie had ingeschat, zou ik totaal geen planning ook niet persé aanraden. Het stellen van een tijdlijn was in zoverre handig dat het wel degelijk een richtlijn bracht. Omdat ik in eerste instantie aan 135 pagina's genoeg meende te hebben (het werden er uiteindelijk 199...) gaf het me veel voldoening om vakjes (die symbool stonden voor aantal pagina's) in te kleuren, telkens wanneer ik weer een stuk had geschreven. Zo kon ik in een opslag zien hoe kleine stapjes toch bijdroegen aan het grote geheel. 

  

 

Het was voor mij belangrijk om mijn doel voor ogen te houden, namelijk om lotgenoten te willen inspireren en ondersteunen met mijn boek wanneer deze af zou zijn. Soms ben je geneigd om het grote geheel uit het oog te verliezen wanneer je het gevoel hebt dat je helemaal niets bent opgeschoten met 3 regels typen...

 

Maar die 3 regels worden er 33. En die 33 worden er weer 333 enz...

En al die regels zijn begonnen met 1 woord...

en 1 letter...

 

Zou ik nooit zijn begonnen met die éne letter...??

 

...dan zou ik nooit een boek hebben uitgebracht.

 

Het was een leuke route binnen mijn traject.

En ik heb de smaak te pakken.

Dus wat zal de volgende bestemming in mijn traject worden?

 

...Dat weet ik nu nog niet.

Maar gelukkig hoéf ik dat ook helemaal niet te weten.

Want ik laat me lekker meevoeren in de stroom.

  


Bestel hieronder het boek van MEzelf zijn of kijk voor meer informatie in de SHOP

SHOP
SHOP

Boek: MEzelf zijn met de ziekte ME door Monique Hillebrand-Draad

 

MEzelf zijn met de ziekte ME is een boek om leren om te gaan met een chronische ziekte. De schrijfster vertelt over haar eigen ervaringen met haar leven met beperkingen en haar acceptatieproces rondom haar vermoeidheidsziekte; Myalgische Encefalomyelitis

 

Van chronisch ziek en uitzichtloos, naar intens en vól liefde in het leven staan; een bijzondere transformatie welke mijn leven totaal heeft veranderd. Gedurende 15 jaar vanaf dat de ziekte ME (Myalgische Encefalomyelitis) zich op 17-jarige leeftijd bij mij openbaarde, bleef ik mezelf afvragen of en hóe je optimaal geluk kon ervaren, ongeacht de slechte lichamelijke staat. Ziekten gaan meestal gepaard met een langdurig acceptatieproces en sommige patiënten zullen nooit in staat blijken hun aandoening (volledig) te accepteren. Tot mijn vreugde heb ik de sleutel tot geluk mogen vinden en dit genoegen gun ik alle mensen die zelf of in hun directe omgeving te maken krijgen met een chronische ziekte. Het is naar mijn idee mogelijk om in harmonie te leven, zelfs wanneer je voor langere periodes bedlegerig bent, al dan niet met verlammingsverschijnselen. Hoe ik dit voor elkaar kreeg? Ik neem je graag mee in mijn verhaal over hoe ik mijn leven met een chronische ziekte beleef, in de hoop dat dit een inspiratie zal zijn voor lotgenoten.

Boek "MEzelf zijn met de ziekte ME"

€ 17,95

  • 0,4 kg
  • Beschikbaar
  • Levertijd: 1-3 werkdagen1

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Ria Platenburg (zaterdag, 23 januari 2021 16:30)

    Weer zo’n hartelijke blog! Zoals je deze blog schrijft, zo heb je ook je boek geschreven! Niet één woord of geen enkele pagina geeft je de drang om maar een stukje over te slaan omdat het toch wel erg saai begint te worden!
    Het leest vanaf het begin tot
    aan het einde toe erg fijn met soms een lach en voor mij als moeder zijnde wat vaker een traan! Wat heb je al veel mee gemaakt in je nog jonge leven en wat heb je het goed verwoord in je boek! Het moet duidelijk zijn voor iedereen dat jij iemand bent die hopelijk veel mensen kunt ondersteunen en die jouw geboden hulp met alle kracht die ze in hun lichaam hebben, graag accepteren!
    Lieve lotgenoten van Monique, ik Jan jullie maar één advies geven, lees het boek en ga aan de slag met de geboden hulp en de waardevolle adviezen! Ook ik heb het boek gelezen en zelfs ik, ondanks dat ik geen lotgenoot van jullie ben, heb nog veel geleerd van alles wat Monique schrijft!
    Voor jullie allemaal veel sterkte met alles en veel leesplezier!�

  • #2

    Monique van MEzelf zijn (dinsdag, 26 januari 2021 16:45)

    Bedankt voor jouw lieve woorden en bewondering Mama!!
    Ik vind het bijzonder om te weten hoe jij het lezen van mijn boek, als moeder hebt ervaren. En dat je er zo enthousiast over bent, maakt me natuurlijk helemaal blij! Ik hoop dat iedereen die mijn boek leest hier blij van wordt :)

    Liefs,
    Monique