· 

Mag ik jullie even voorstellen aan ons nieuwe gezinslid...!

Dit is Cesar. Onze Golden Retriever pup van 16 weken oud. Het is echt een schatje en één van onze zonnestraaltjes in deze tijd die een beetje anders is dan anders.

Binnen ons gezin hebben we de afgelopen tijd zowel in de overlevingsstand geleefd als genoten van elkaars gezelschap en zo ook van onze dieren. Voor mij ontstaat er nu weer meer ruimte om de balans op te maken en mijn trouwe lezers eens te vertellen over onze nieuwe aanwinst! 

 

We hebben Cesar eind maart op mogen halen toen hij 7 weken oud was. Er was op dat moment sprake van een eventuele lockdown dus het voelde fijn toen we hem iets eerder dan gepland op mochten halen en wisten: je bent nu in ieder geval bij ons, wat er ook mogen gebeuren qua maatregelen..!

 

 

"Ik heb er weinig moeite mee dat Cesar zo snel puppy-af is"

 

 

Cesar is in de afgelopen 2,5 maand verdriedubbeld in zijn gewicht en het gekke is  (waarschijnlijk wel herkenbaar voor mede-honden-eigenaars) dat het me niet eens is opgevallen! Naar mijn idee is hij nog even groot als in het begin. Ik moet echt foto's terugkijken om te beseffen hoe veel hij is gegroeid!

Dat hij zo snel puppy-af is heb ik eigenijk weinig moeite mee. Maar dat komt misschien ook omdat hij wat mij betreft liever meteen volgroeid had mogen zijn. Dat heeft vooral te maken met alle vaardigheden die hij pas kan gebruiken na zijn eerste levensjaar. 

Ik had geen idee of ik de puppy periode juist wel of niet éxtra leuk zou vinden in vergelijking tot een volwassen hond. Het is fijn dat we hem vanaf zo jonge leeftijd mochten leren kennen en je zodoende fijn op elkaar kunt afstemmen. 

Maar ik merk dat ik uitkijk naar het vooruitzicht dat hij groter is. Vanaf dat moment mag hij bijvoorbeeld naast de scootmobiel lopen (nu nog gevaarlijk vanwege mogelijke blessures in gewrichten) en mag hij lange stukken rennen en zwemmen. 

Maar er is niets mis met verheugen naar een bepaalde periode, dat maakt het leven sprankelend! Tot die tijd leren we hem op zijn tempo deze vaardigheden aan en het verloop en zijn groei hierin meemaken en volgen vind ik absoluut heel bijzonder. 

Iedere periode biedt dus een leuke ervaring.

 

Nooit eerder hebben wij onze eerdere hond en 3 katten opgevoed vanaf pup of kitten zijnde. Deze keer wilden we dat wél aangezien we voor een groter formaat hond wilden gaan en niet voor verrassingen wilden komen te staan qua eventuele gedragsproblemen en/of eerdere trauma's waarvan wij geen weet hadden. 

Ook wilden we een rashond en gingen we opzoek naar een rustige en kalme basis in karakter welke vaak al generaties terug te herleiden is. Garantie geeft het uiteraard nooit, maar over het algemeen is dit een goede leidraad om in te schatten wat in de "aard van het beestje" zal zitten.

 

En ik moet zeggen: tot nu toe stemt dat volledig overeen met de kenmerken die wij belangrijk vonden en op hadden geselecteerd. We merken dat hij inderdaad een kalme energie heeft, net zoals zijn moeder en oma die we mochten ontmoeten. Maar naast het kalme toch lekker speels is en hij heeft de drang om graag te willen leren en luisteren. Dat is zeer hoopvol voor de toekomst en die zien we met deze nieuwe vriend heel liefdevol tegemoet!!

 

 

"Ik ben Cesar ontzettend dankbaar" 

 

 

Op dit moment ben ik Cesar vooral dankbaar dat hij netjes bij mijn voeten komt zitten wanneer we weggaan met de scootmobiel, waarbij ik hem geduldig zie wachten en hem haast "zie" denken dat hij toch wel weet dat hij er dadelijk ook af mag om even lekker bij het gras, zand of water te spelen. De manier waarop hij "op de uitkijk" zit en langs de scootmobiel af richting het pad kijkt waar we naartoe toeren, geeft me een dankbare herinnering aan onze Cavalier King Charles Fleurtje, die vorige zomer is overleden. Video's van onze tochtjes met de scootmobiel zijn te zien op mijn youtube kanaal "MEzelf zijn" onder afspeellijst: ride with me.

Cesar lijkt daar nu nét zo intens van te genieten als zij deed. En ze ogen op dat moment zo dankbaar. Het voelt zo fijn om deze beleving aan hun en aan mezelf cadeau te doen..

 

Waar we op dit moment misschien nog wel het meest van genieten is de band die we zagen ontstaan en zien groeien tussen Cesar & Benji, onze kater. Benji gedraagt zichzelf normaal gesproken nogal eens als een koning maar tot onze grote vreugde zoekt hij Cesar zijn gezelschap op, terwijl hij zelf ontspannen blijft. Je ziet Benji duidelijk genieten van het kat-en-hond-spel en voelt zich vast en zeker nog steeds vaak de koning gezien de rangorde. Maar dat mag ook. Zolang ze maar respect hebben voor elkaar en vanuit daar krijgen ze dus een band die steeds hechter wordt.

Wanneer we een rondje langs het huis lopen met Cesar, wandelt Benji zelfs mee en lijkt zich op dat moment echt onderdeel te voelen van onze roedel en loopt trots mee. (zie video)

 

Wát voelt het als een rijkdom en ik vind het prachtig om mee te mogen maken...

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Ria Platenburg (maandag, 08 juni 2020 09:42)

    Wat een leuke kennismaking met Cesar! Tuurlijk heb ik al een korte filmpjes van en belevenissen over hem gezien en gelezen maar zo’n uitgebreide kennismaking is erg leuk!
    Het is wat hè? Al zo lang in jullie midden en oma heeft hem nog niet kunnen knuffelen! Maar zoals we al eerder zeiden, zo kun je hem wel perfect opvoeden zonder tussenkomst van anderen en leert hij zijn 3 baasjes perfect kennen!
    Maar goed, zodra het weer veilig is kom ik logeren en ga ik de hele dag met hem knuffelen want met jullie mag dat niet ☹️
    Leuk verteld weer en ben benieuwd naar je volgende blog!

  • #2

    Monique van MEzelf zijn (woensdag, 10 juni 2020 11:29)

    Dank je wel!! ��
    Het loopt inderdaad een beetje anders nu vanwege Corona. Ook gezien de socialisatie maar ook de kennismaking met anderen.

    Wanneer het zover is gaan we fijn samen genieten van de ontmoeting �


    Liefs,
    Monique