· 

Wat heb ik geleerd?

Ga ik een dagje weg of krijg ik zelf bezoek nu het weer kan? Ik neem mijn kleine lading die in mijn oude batterij aan energie nog maar voor 30 á 40 % energie bevat met me mee. Daar moet ik wel heel voorzichtig en gedoceerd mee omspringen. En dat is toch elke keer een grote uitdaging.

 

Toch lukte het mij om tijdens deze uitjes te kunnen genieten, dat heb ik moeten leren, maar zelfs met deze wetenschap lukt het me niet altijd. Zorgen dat de stress en de andere dingen die me bezighouden toch even op de achtergrond raken door ze zo ver mogelijk op afstand te houden, heeft ervoor gezorgd dat ik wel meer kan genieten van het moment.

 

Zo heb ik geleerd om terugvallen zoveel mogelijk te voorkomen. Het was natuurlijk een hele toer om mezelf uit mijn isolement te halen waar ik jarenlang in heb gezeten.

 

Tijdens de noodgedwongen corona-jaren kwam ik helemaal tot rust. Ik werd n.l. niet geconfronteerd met mijn ziekte, we zaten allemaal in hetzelfde schuitje, onszelf noodgedwongen thuis houden, en ik voelde me geen uitzondering meer. 

 

Dat gaf me enorm veel geestelijke en lichamelijke rust. En het eenzame gevoel verdween. Maar nu breekt er weer een nieuwe tijd aan met voor mij ook weer nieuwe uitdagingen. 1 ervan is deze mooie zonnige Maart-maand. Alles is weer open en als elk begin van het seizoen komt alles weer tot leven, en natuurlijk wil ik ook graag meedoen.

 

Maar dat is dus weer die uitdaging. Ik heb alweer de nare gevolgen (van het mooie weer en de uitjes die ik maak) ervaren. Dus wordt het tijd om mezelf weer even streng toe te spreken. 

 

Ik kan 's morgens wakker worden en vooral als de zon schijnt heel veel plannen in mijn hoofd maken, maar als ik opsta en mijn dagelijkse routine heb gedaan, is de helft van mijn kleine beetje energie alweer op.

 

Wat ik me nog geen uur daarvoor ook had voorgenomen is dan niet meer van mogelijk. Daar moet ik dan de verdere dag rekening mee houden. Maar soms lukt het me wel, en dan merk ik dat de dag mij heel veel gaat brengen. Al moet ik wel zelf mijn grens stellen ook op die goede dagen. Toegeven aan mijn gevoel, van blijheid en weer op bezoek gaan of bezoek ontvangen kan me op zo‘n moment het gevoel geven dat ik alles weer kan. Maar niet voor lang, mijn batterij is er niet tegenop gewassen, het loopt snel leeg, al heb ik dat niet direct door. Dat komt doordat mijn lichaam op zulke momenten mij wil helpen en me een adrenaline-stoot geeft. Daar teer ik best lang op en bedenk dat ik me weer helemaal gezond voel. Zie je wel… wil mijn eigen brein me zeggen: Ik ben weer aan het herstellen, ik voel me totaal niet ziek en energieloos meer! 

 

Maar Ohhhh, wat een nep gevoel is dat! Ik weet het, ik heb het al zo vaak meegemaakt, leer ik het dan nooit? Jawel… ik weet dat ik de dagen erna uitgeschakeld ben, mijn batterij heeft zich niet meer kunnen herstellen omdat het in een min-stand terecht is gekomen, en ik weet dat ik een paar dagen zal moeten herstellen omdat dan al mijn klachten terugkomen.Dat zijn  pijnen migraine slapeloosheid, uitgeput gevoel waardoor ik juist niet kan uitrusten omdat mijn lichaam me weer een adrenalinestoot geeft, want het voelt dat ik dat nodig heb, waardoor ik me weer alert ga voelen. En dat moet ik nou juist niet hebben.

 

Maar gelukkig weet ik nu hoe het in elkaar zit en ook hoe ik daar mee om kan gaan. Allereerst mijn lichaam ‘vertellen’ dat het niet alert hoeft te zijn, en ik die adrenalinestoot echt niet nodig heb. Hoe? 

 

Door ademhalingsoefeningen te doen op de juiste manier. Dan gaat  mijn lichaam zich echt ontspannen, en trekt de adrenaline weer langzaam weg. Dat leer je niet zomaar het is echt een oefening die je jezelf eigen moet maken. Maar het werkt wel als je de juiste techniek gebruikt. 

 

Conclusie van deze blog? 

 

Ook al is de lockdown in de wereld zo goed als voorbij, bij mij zal dit niet zo zijn. Ik blijf altijd rekening houden met mijn eigen struggles en beperkingen die deze ziekte nou eenmaal met zich meebrengt. Maar met mijn nieuwe inzichten en leefstijl ga ik hopelijk toch een fijne zomer  tegemoet. Ik geniet nu al in deze vroege Lentemaand. 

 

 

Marian

 

 

PS: Wat ik hierboven heb geschreven is mijn eigen conclusie en ervaring, dat wil niet zeggen dat het bij elke ME patiënt werkt. Ik zit hopelijk nog lang in deze milde fase. 

Reactie schrijven

Commentaren: 0