Β Β·Β 

Loslaten & doorleven...

Niet voor niets zie ik, ook in deze vakantie periode, een tijdelijke stop in zowel de aanvoer van mijn blogs als mijn vlogs. Daar waar ik andere schoolvakanties in de overlevingsstand kwam en moeite had mijn hoofd boven water te houden vanwege de constante aanwezigheid van mijn zoontje om me heen, lukte het nu aardig goed.Β 

Β 

Moeders met ME
En dat is helemaal niet naar bedoeld, ik houd intens veel van Sam (9 jaar), waarschijnlijk herkennen ook veel moeders deze tweestrijd dat je je kind aan de ene kant graag om je heen hebt en aan de andere kant soms behoefte hebt aan rust. En moeders met ME zullen het volgende ook wel begrijpen; je probeert constant je weg te vinden in je leven met ME. Soms kom je dan in zo'n flow dat het wel te behappen is, en nèt wanneer je daaraan gewend begint te raken, staat er weer een schoolvakantie voor de deur van 1, 2, 3 of 6 weken. Op dat moment kan je de hele structuur die je dacht gevonden te hebben, weer overboord gooien..

Β 

Aanwezig zijn

Met structuur bedoel ik dan vooral het gegeven dat ik in de ochtend altijd heel rustig op kan starten en tegen de tijd dat mijn zoontje thuis komt, ik (hopelijk) genoeg energie heb om hem op te vangen. Ik hoef dan niet speciaal iets met hem te doen, maar ik wil graag alert zijn, aangezien ik hem wil begeleiden en ondersteunen waar nodig. Dat behoeft ook een bepaalde vorm van aanwezig zijn en die vorm van energie heb ik niet altijd..

Β 

Volle glorie
Een prachtige eigenschap van mijn zoon is dat hij, iedere ochtend opnieuw, bruist van de energie en met volle glorie begint aan de nieuwe dag. Hij is altijd even enthousiast en dat vind ik prachtig om te zien. Wanneer we samen thuis zijn in de vakantie krijg ik iedere ochtend een gratis portie enthousiasme op bed, heerlijk!

Meestal beginnen we lekker samen aan een kopje koffie (hij iets anders natuurlijk ;P) kletsen we even wat en daarna probeer ik hem te enthousiasmeren om even iets op tv te kijken voordat we iets anders samen ondernemen.

Gelukkig stemt hij meestal in.Β 

Β 

Even niks

Ik pak dan altijd een momentje voor mezelf, meestal gewoon even rustig wakker worden, douchen of niet, voor me uitstaren enzo..Β 
Eigenlijk zoveel mogelijk even niks, vooral tot mezelf komen. Iets wat ik op dagen buiten de vakantie ook fijn vind om in mijn eigen tempo te doen.

Β 

Daarna ontbijten we samen en zitten we in de tuin en speelt hij wat en in de middag gaan we vaak lekker naar buiten op de scootmobiel en fiets, doen wat boodschappen bijvoorbeeld.

Natuurlijk zaten er ook andere dagen bij die varieerde van bezoek ontvangen tot kamperen met ons gezin tot een dagje weg. Het kon Γ llemaal, want ik bekeek alles lekker per dag.Β 

Β 

Loslaatpoging

Andere vakanties vond ik het vaak moeilijk om los te laten dat ik "mijn eigen ding" niet kon doen, of ik probeerde een manier te vinden zodat ik dat wel kon doen. Want dat zou toch ook moeten lukken terwijl hij thuis is? KOM NOU TOCH??!!!
Ook al is het maar een kleine aanpassing in de hersenen, het lukt me niet.

Het lukt me niet.

Β 

Mama, mama, mama, mama...
En werd ik voorheen te eigenwijs en te ongeduldig, dan begon ik met typen, zat ik er net even lekker in, Sam is toch aan het spelen dacht ik dan.
Sam was ook aan het spelen maar hij loopt voorbij, hij vraagt Mama mag ik dat pakken? Mama, kijk eens wat voor moois ik heb gebouwd!
Kortom: Hij is aanwezig, punt.
En dat tot mijn grote genoegen, meestal dan ;)

Β 

Focus

Maar puur dat en alleen dat is genoeg om volledig afgeleid te zijn, met heel mijn gevoel uit mijn verhaal, een kwartier nodig hebben om opnieuw in de benodigde flow en concentratie te komen en daarna duurde het 1 minuut, en herhaalde dit ritueeltje zich..

Β 

Frustratie
Sam staat er prima voor open hoor, wanneer ik zeg dat hij zich bijvoorbeeld even een uurtje moet vermaken en mij niet mag storen maar vanwege de achtergrond geluiden enz, krijg ik het gewoon niet voor elkaar om gefocust te blijven en dat levert alleen maar frustratie op..

Het moest en zou
Maar ik legde mezelf ook teveel op want het MOEST en zou. Want ik heb al zolang geen mail of blog of vlog gemaakt en het moet nu echt want anders......

Β 

2 keuzes
Uiteindelijk, bij alles wat je beleeft en ervaart;

Er zijn in feite 2 keuzes die je kan maken bij een situatie.

Of; je gaat in verzet omdat de uitkomst van de werkelijke flow je niet bevalt

Of; je laat je leiden door de flow.

Β 

En dat is soms gek.

Β 

Want als ik werkelijk in de flow mee zou gaan dan zou ik deze zomervakantie dus 6 weken niet doen wat ik anders wel doe en waar ik me normaal gesproken fijn bij voel en in staat ben tot. En dan zou ik nu puur iedere minuut/uur/dagdeel bekijken wat op dat moment goed voelt om te doen. Omdat ieder moment ook zo anders kan zijn.

En dat is dan ook precies wat ik heb gedaan. Dat bracht rust.
Rust en ruimte.
Ruimte om te ontstaan en om mee te gaan in de flow.

Β 

Kan je dit echt op alles toepassen?

Ja..

Β 

Zelfs bij het aangaan van je verdriet.Β 

Keuze: verzetten/willen vermijden (ow jee ik ervaar een vervelend gevoel en dat moet NU weg)
Of: meegaan in de flow; ervaar het nare gevoel van verdriet en het gevoel is niet persΓ© meer naar. Maar aanvaardbaar in zijn vervelendheid net als dat een geluksgevoel aanvaardbaar is.

Β 

Lieve Fleurtje

Het overkwam me toen we ons hondje een paar weken geleden moesten laten inslapen.
Behalve het verdriet, bracht het me prachtige inzichten.Β 

Mijn volgende blog zal over haar gaan, ons Fleurtje, mijn grote vriendin. Een ode aan haar en tevens voor anderen een mogelijkheid om een manier om "meegaan in de Flow" te ontdekken...

Β 

Β 

Reactie schrijven

Commentaren: 0